Ej! Odkryłam w sobie talent!! :D
Talent do psucia wszystkiego co się da. Rzeczy, relacji międzyludzkich, związków, nastroju, humoru, zabawek, gitary, psucia siebie.
Muszę zrobić plakat na biologie... Niestety nie mam poczucia linii kiedy pisze ;/ Mama chcę mi pomóc, bo jak patrzyła na mnie to zrobiło jej się przykro.
Coś czuję, że jutro znowu będą próby piosenek na walentynki. Nie cieszy mnie to. Ale mniejsza.
Mam bardzo dziwne sny. Jeden dziwniejszy od drugiego. W dodatku dotyczą one konkretnych osób. Pierwszy z nich się spełnił... Czekamy na resztę.
Chyba zacznę uważać, że moja kiedyś zaleta - szczerość jest wadą. Przez nią tracę znajomych i to wielu... Nie chcę żeby tak to wyglądało. Nawet gdybym chciała, to nie umiem tego zmienić.
A już wgl porażką jest to jak potraktowała mnie moja (tak przynajmniej sądziłam) "przyjaciółka".
Z mojego profilu na FB:
przyjaciel nigdy nie powie Ci :
"skoro zmieniasz szkołę to ja będę się przyzwyczajała do towarzystwa Zuzi zamiast Ciebie..."
tak... tego kuźwa potrzebowałam, dziękuję Ci D.
To było dla mnie tak bolesne. Nie wiem znowu co o tym myśleć. Ona zrzuca to wszystko na mnie. A to wszystko przez to, że odebrała to tak jak chciała, czyli źle. Jak zwykle. Powoli zaczynam mieć wszystkich i wszystkiego dość. Czuję się jakbym straciła ponad połowę tego na co pracowałam całe życie. Boli i zaczynam żałować.
Odnalazłam kontakt, z kolegą z kolonii z którym tańczyłam na towarzyskim :) To chyba jedyna rzecz, która dziś mnie ucieszyła. Planujemy się spotkać jak będzie cieplej :))
Andy miłości moja! <3
Uwielbiam tego gościa. Te oczy!! Obiecuję, że kiedyś go spotkam, złapię i nie puszczę.
Ale mam pojechane życie. Sama stwarzam sobie problemy, przez własną głupotę tracę znajomych i chęci do życia...
Mam dość!
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz